Ni ANDRES BONIFACIO

Mga kasadores dito ay padala
Sanhi raw ng gulo’y lilipulin nila
Ngunit hindi laban yaong kinikita
Kundi ang mang-umit ng manok at baka.

Yaong mga bayang sa tahimik kanlong
Sa mga Kastila’y siyang hinahayon,
Ang bawat makita nilang malalamon
Pinag-aagawan dahilan sa gutom.

Buong kabahayan ay sinasaliksik,
Pilak na makita sa bulsa ang silid;
Gayon ang alahas at piniling damit
Katulad ay sisiw sa limbas dinagit.

Sa mga babae na matatagpuan
Mga unang bati’y ang gawang mahalay;
Kamuntik man lamang di nagpipitagan
Sa puring malinis na iniingatan.

At ang mga lakong kamatis at pakwan,
Milon, at iba pang pinamuhunanan
Walang nalalabi sa pag-aagawan
Ng mga Kastila kung matatagpuan.

Lahat ng makita nilang maggagatas
Agad haharangan, dada’nin sa bulas,
Tuloy lalaklakin ng mga dulingas
Anupa nga’t wala nang pinalalampas.

Ngalang “cazadores” hindi nararapat
Kundi “sacadores” ang ukol itawag;
Bakit sa tagaa’y malayo ang agwat
Mandi’y halataing matakaw at duwag.

 Save as PDF